In Canada was het niet gelukt dus we hadden onze hoop op de Eland safari gezet.
We hadden het geluk dat we die avond de enige vier waren dus we werden opgepikt met een Jeep, wel zo echt, alleen een onmogelijk hoge instap, dus eer dat ik eindelijk eens mezelf ein getakeld had waren de Elanden bijna een uitgestorven ras ;-)
Terwijl de beste man vol trots vertelde dat in alle jaren dat hij deze safari deed hij altijd wel elanden had gespot zaten wij vol enthousiasme om ons heen te turen. Hij vertelde ook dat er in dit gebied wel zo'n 450 wilde exemplaren rondliepen dus wij hadden zoiets nou dan moet het toch easy peasy zijn om er ook 1 te spotten.
Maar dat viel dus alles niet mee. We waren toch al bijna een uur onderweg toen hij er eentje aan de bosrand, honderden meters ver weg, zag staan. Gelukkig kon Max met de filmcamera er goed op inzoomen, maar echt tevreden waren we nog niet. Om ervoor te zorgen dat we er ook 1 van dichtbij zagen sneed hij dan ook maar een stuk eland-worst voor ons, dat was een schrale troost op dat moment ;-)
Maar, hij gaf de moed nog niet op dus we reden verder...en jawel, eindelijk, redelijk dichtbij...een Eland! Yayyy, wat een beest, groot, en eigenlijk best een beetje dommige kop, maar wel heel gaaf om te zien.
Na op ons gemak hem bewonderd te hebben reden we weer verder, en ...kwamen we er gewoon nog eentje tegen! Dubbelyay :-)
Rond half twaalf waren we moe maar voldaan weer terug in het appartement waar we in bonken zijn gevallen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten